« Josh | Home | Groene Kip »

2008

2006 was een van de beste jaren ooit. In een steekproef onder duizend Amerikanen gaf 4% het voorbije jaar dit lovende predikaat. Een tienvoud hiervan (40%) geeft het afgelopen kalenderjaar de waardering excellent of goed. Ruim een derde van de ondervraagden geeft aan dat het redelijk was, en een op de vijf zegt dat het maar een magere twaalf maanden waren die achter ons liggen.

Wanneer we de cijfers opsplitsen dan zien we dat: mannen aanzienlijk positiever zijn in hun evaluatie dan vrouwen; hogere inkomenscategorieen positiever zijn dan lagere en gehuwden meer positief zijn dan alleengaanden. Jongeren en ouderen verschillen niet significant van elkaar in hun beoordeling. Maar als we kijken naar de toekomst dan zien we tussen beide groepen wel een verschil. Onder de proefpersonen jonger dan 30 verwacht 15% dat het aankomende jaar een van de beste ooit wordt tegen 4% van de 65 plussers. Politieke voorkeur is ook een factor van betekenis in die zin dat Republikeinen tevredener terugkijken en blijk geven van meer fiducie in de toekomst.

Toch hebben Republikeinen redenen om behoedzaam te zijn en voor Democraten zijn er lichtpunten die er voorheen niet waren. Afgelopen week vond de wisseling van de wacht plaats in het huis van afgevaardigden en de senaat. De verkiezingen die in November de meerderheid in beide kamers aan de Democraten toebedeelde is, met de inzweringsceremonie die 4 januari plaats vond, effectief geworden.

Nancy Pelosi werd geheel volgens de verwachting gekozen als speaker of the house. Pelosi is de eerste vrouw in de geschiedenis van de VS die deze invloedrijke positie bekleedt. In de senaat werd Harry Reid door zijn collega's benoemd tot majority leader.

Met een meerderheid in beide huizen hebben Democraten de middelen in handen om federaal overheidsbeleid in hun richting om te buigen. Pelosi en de haren richten zich op terugtrekking van de troepen uit Iraq, verhoging van het minimum loon, opheffing van de ban op stamcelonderzoek en verlaging van de prijzen van medicijnen. Daarnaast betekent een meerderheid dat de partij voorzitters mag leveren voor belangrijke commissies. Voorzitters van deze kamercommissies hebben naast invloed aan media aandacht geen tekort. Die kunnen zij gebruiken om discussies aan te zwengelen, binnenskamers en via de televisie in huiskamers. Dat is goed voor de personae en de toekomst van hun politieke carrieres.

Het is voor de Democraten te hopen dat ze deze invloed, plek in the spot lights en grip on the newscycle niet verkwanselen. Want de verkiezingen van 2008 zijn nabij. Dan gaat het om de posities van alle leden in het huis van afgevaardigden en sommige leden van de senaat. Maar bovenal om wie president wordt. Aan Republikeinse zijde zijn er zoals het er nu naar uitziet drie serieuze kanshebbers voor de nominatie: Senator John McCain uit Arizona, ex gouverneur van Massachusetts Mitt Romney en Rudy Giuliani oud-burgemeester van New York. De Democraten hebben Hilary Clinton senator voor de staat New York en vrouw van ex president Bill; Barack Obama, senator voor de staat Illinois de razend populaire en enige black senator; John Edwards voormalig senator voor de staat North Carolina en vice presidentskandidaat van John Kerry in 2004.

Dan zijn er nog de geruchten over een mogelijke kandidatuur van ex vice premier Al Gore. Gore trekt nu de wereld rond om te waarschuwen voor de gevaren van de opwarming van de aarde. An Inconvenient Truth is de naam van een documentaire die laat zien hoe Gore zijn verhaal vertelt voor zalen met aandachtig luisterend publiek. Zou hij zich verkiesbaar stellen als de documentaire een Oscar wint?

Het hele veld overziend lijkt Giuliani nu de beste kaarten in handen te hebben onder het gehele electoraat. John McCain volgt op de hielen. Beide Republikeinen verslaan alle democratische kandidaten in de peilingen met enkele procentpunten. Maar er zijn nog twee jaren te gaan en dat zijn slopende hondejaren waarin kandidaten elkaar met moddergooien en andere ranzige technieken proberen onderuit te halen. Bovendien is de kandidaat die door de partij wordt gekozen niet noodzakelijkerwijs de meest populaire onder het gehele electoraat (vergelijk Rita Verdonk en Mark Rutte).

Omdat Obama en Clinton beide actief zijn in de senaat plukken zij de meeste vruchten van de Democratische meerderheid. Naarmate zij zich beter in de kijker weten te spelen en fouten vermijden, vergroten zij hun kansen op de partij nominatie en uiteindelijk the presidency. Het is niet ongebruikelijk dat degene die eerste wordt in de voorronde degene die tweede wordt vraagt als vice-presidentskandidaat. Dat is in mijn ogen een prachtige progressieve ticket of het nu Obama/Clinton 08 of Clinton/Obama 08 wordt. Ik wens Barack, Hilary en iedereen veel geluk en voorspoed in het nieuwe jaar!

No comments: